De moed om jezelf te zijn

Ze kijkt lief in de camera, haar hoofd een beetje schuin en een bril scheef op haar neus. Ze heeft groen haar en ze heeft een bol gezicht met donker roze lippenstift. Ze lijkt nog het meest op een elfje met overgewicht. Als ze met haar handen praat – wat ze vaak doet – kun je zien dat die vervormd zijn. Achter haar zie je een rommelige kamer en een schilderij aan de muur.

Ze maakt deel uit van een interviewserie met de titel: “Magic of You: the art of living an authentic, powerful and purpose driven life.” De gesprekken gaan over bezieling, creativiteit, persoonlijke ontwikkeling, de Reis van de Held en nog meer onderwerpen waar je me ’s nachts voor wakker kan maken.

De vrouw met het groene haar blijkt beroemd te zijn. Ze heet Tamara Laporte en haar bedrijf heet Willowing. Ze is een ‘mixed media artist’ en ze helpt mensen om door creativiteit zichzelf te leren kennen en misschien zelfs om van zichzelf te houden. Ze heeft 217.000 volgers op Instagram.

Ik kijk naar haar en denk: zo wil ik ook beroemd worden. Alleen maar zo. Want ze is succesvol, maar ze is vooral helemaal zichzelf. Authentiek. Grappig. Meelevend. Ze heeft groen haar omdat haar zoontje het wilde en als ze samen op straat lopen en iemand staart dan zegt ze: “het is genetisch”. Ze lacht zelf het hardst om haar eigen grap. Zo’n vrouw.

Nu ze eenmaal beroemd is weet ik zeker dat veel mensen naar haar opkijken en dat veel mensen hetzelfde succes willen hebben als zij. Ze verdient haar geld met haar creativiteit. Ze doet wat ze het liefste doet en ze kan dat delen met de wereld, en de wereld betaalt haar ervoor. Wie wil dat nou niet?

Toch weet ik zeker dat deze vrouw een hoge prijs heeft betaald voor haar succes. Het vraagt een enorme moed om zo anders te zijn en zo helemaal jezelf en om daarmee zichtbaar te worden. Ze heeft ongetwijfeld een heleboel draken verslagen. Dat blijkt ook uit het gesprek.

Vroeger is ze altijd gepest en ze heeft meer traumatische jeugdervaringen. In het schilderen kan ze deze gevoelens verwerken. Alleen was ze eerder nooit tevreden met hoe haar kunst eruit kwam te zien. Belangrijker nog was dat ze haar gevoel van eigenwaarde had opgehangen aan haar eigen oordeel over haar kunst. Als haar kunst niet goed is, dan is zij zelf ook niet goed.

Dit is een misvatting die helaas heel vaak voorkomt. Je bent pas wat waard als je iets produceert wat goed genoeg is volgens je strenge interne criticus. Je hangt een voorwaarde aan je eigen bestaansrecht. Pas als je échte kunst maakt, of als je écht economisch succesvol bent, kun je je goed voelen over jezelf. Je identiteit is zo verweven geraakt met de output van je werk dat het moeilijk is om een gevoel van eigenwaarde hoog te houden. Je bent nooit goed genoeg.

Op een avond besluit ze dat ze haar laatste schilderij ooit zou maken. Die avond maakt ze voor het eerst iets waar ze tevreden over is. Ze beseft dat het komt omdat ze de gehechtheid aan het resultaat helemaal heeft losgelaten. De focus lag nu op het proces: dat ze ervan kan genieten om met verf te spelen. Het resultaat is van ondergeschikt belang.

Dit is waar voor mij de Reis van de Held ook over gaat. Je zegt ja tegen je verlangen en je gaat op weg, zonder dat je precies weet waar je uit gaat komen, maar vol vertrouwen. Maar als je de stem volgt van je bezieling, dan kom je draken tegen. Dat kan niet anders.

De gedachte dat bezield werken plaats vindt op een roze wolk omgeven door de meest prachtige vlinders is een misvatting. Elke fase van de Reis kent zijn eigen draken en pas als je die kunt omhullen met alle liefde die je in je hebt, kun je door naar de volgende fase. Maar als je dapper doorgaat op je pad, dan kom je in fase 12. Dan vindt je jouw bezieling én de creativiteit om je werk en je leven zo vorm te geven zoals jij dat wilt.

Fase 12 is de ultieme vrijheid. Je zegt zonder angst wat je te zeggen hebt en je durft zichtbaar te zijn met alles wat je in je hebt. Je hebt de moed om authentiek te zijn en juist daarmee trek je klanten aan. Op deze manier werk je bezield en vol creativiteit en verdien je ook nog eens een goede boterham.

Wil jij ook zo’n Reis van de Held doormaken en uitkomen in fase 12? Beter nog: wil je dat doen in het prachtige Tarifa?

In mei zijn er al een aantal klanten die me komen bezoeken voor deze “Camino del Soul”, maar er zijn nog een paar plekken over. Hier vind je alle informatie over het programma. Ik kijk er enorm naar uit om je te ontvangen. Hasta luego!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *