Gun jezelf het beste

“Gun jezelf het beste”, zei ze tegen me. Daarna heb ik een weekend lang met buikpijn in bed gelegen.

Ik liep met een vriendin over het strand. We hadden het over een plek waar Puka en ik zouden kunnen wonen. Ik besprak verschillende opties met haar, die me wel aardig leken, maar die me ook op de één of andere manier nog niet helemaal aanstonden.

Toch zou ik bijna ja zeggen. Ik dacht dat dit het beste was wat er voor me in het vat zat. Meer kon ik niet verwachten. Toch?

En toen zei ze dit tegen mij. “Gun jezelf het beste”.

Zo simpel. En zo hartverscheurend moeilijk.

Volgens mij ben ik niet de enige die dit moeilijk vind. Daarom schrijf ik dit nu op. Hoewel ik ook veel liever ‘hiep hiep hoera’ berichten zou sturen natuurlijk. Maar dan ben ik niet eerlijk en dan zou ik jou niet helpen. Daarom toch dit verhaal.

Ik heb geen fijne jeugd gehad. Integendeel. Punt. Meer ga ik er nu niet over zeggen. Dat doe ik wel in hoofdstuk 1 van mijn boek “Ellen in Wonderland” dat ik vorig jaar heb geschreven. Dit is trouwens de reden dat het nog niet is gepubliceerd. Ik kon het ineens niet meer verteren en ik werd ziek. Het is de manier van mijn lichaam om te zeggen dat ik er nu toch eindelijk eens wat mee moet doen.

Het wil niet zeggen dat ik nu alle dagen huilend in een hoekje lig. Waar ik het nu over wil hebben is dat ik in mijn werk nog steeds last heb van de overlevingsstrategieën die ik vroeger heb ontwikkeld, en die ik ook zie bij heel veel klanten.

Wat doet een kind dat zich niet veilig voelt? Je kunt boos worden. Maar als meisje is deze optie vaak niet voor je weg gelegd, zeker niet in het milieu waarin ik ben opgegroeid. Meisjes richten de boosheid eerder naar binnen.

Ik koos voor een aantal andere opties, die denk ik heel herkenbaar zijn:

  • Ik wilde alles perfect doen, zodat ik gezien en gehoord zou worden door mijn oudere gezinsleden. Liefst wilde ik daarmee een stukje erkenning krijgen.
  • Aan de andere kant deed ik mijn uiterste best om mezelf zo klein mogelijk te maken, zodat niemand me zou horen of zien.

En deze strategieën zie ik in verschillende mate terug bij al mijn klanten.

Aan de ene kant weten en kunnen we zoveel, dat we meer dan een ton zouden moeten verdienen, zo goed zijn we in ons werk. Maar we willen alles perfect doen, en daarom duurt het zo lang voordat we eens iets naar buiten brengen.

Aan de andere kant vinden we het zo ongelofelijk moeilijk om onszelf zichtbaar te maken met onze expertise, want dan volgt de afwijzing die we vroeger te vaak hebben gehad en die we inmiddels hebben geïnternaliseerd.

De combinatie van deze twee overlevingsstrategieën maakt dat het best moeilijk is om een goed bedrijf op te richten:

  • Je twijfelt bij alles of het wel goed genoeg is
  • Je vraagt niet de juiste prijzen
  • Je hebt moeite om in de actiestand te komen en te blijven
  • Het kost je heel veel tijd en moeite om zichtbaar te worden
  • Je durft de concurrentie niet aan met andere ondernemers

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik ben er wel klaar mee. “Gun jezelf het beste” is het beste advies dat ik in jaren heb gekregen. Ik ga het elke dag leven, hoe confronterend het ook is.

Ik gun mezelf om in vrijheid mijn diensten en producten vorm te geven en die aan te bieden aan mijn klanten, niet vanuit perfectionisme, maar vanuit het verlangen om mezelf en mijn klanten het beste te gunnen.

Ik gun mezelf dat de reis van het ondernemen plezierig is. Niet vol met stress en weerstand, niet op wilskracht, maar vol overgave aan dat wat er is. Ik laat de controle los en sta open voor wonderen. Ik laat zware bagage los. Ik onderneem elke dag vanuit vertrouwen en niet vanuit angst.

Gun jij jezelf dit ook? Maar vind je het ook lastig om dit advies op te volgen? Neem contact met me op en dan kijken we of ik je hierbij misschien ook kan helpen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *