Over de zin en onzin van minder spullen

Ik doe mee aan een hype. Eindelijk! Ik doe mijn hele leven al tegendraads: ik begon een eetcafe nadat ik cum laude was afgestudeerd, ging in een Volkwagen busje wonen toen ik meer dan een ton omzet binnen haalde. Ik wil maar niet deugen. Maar nu doe ik ook eens iets wat gangbaar is.

De hype is die van het ontspullen. Daar ben ik inmiddels goed in geworden. Ik heb net de paar meubels die ik bezit in de opslag gezet en wat ik nu nog heb past in de paar kastjes van een stacaravan. Ik heb niet zoveel nodig. Wat kleren, wat dingen om creatief bezig te zijn, een opvallende hoeveelheid snoertjes voor verschillende apparaten en mijn laptop natuurlijk.

Ontspullen is lastig als je een comfortabel huis hebt waar toch alles wel in past. Wat is dan de noodzaak om dingen weg te doen? Het is mij destijds vrij vlot gelukt omdat ik maar twee weken had om mijn hele huis leeg te ruimen en ik dus wel moest opschieten. Sommige dingen gingen me echt aan mijn hart en het is maar goed dat ik een deadline had, anders stond ik nu nog met wat dingen in mijn hand: wel weggooien, niet weggooien…

Ik heb gemerkt dat spullen loslaten alleen moeilijk is als je ermee in je handen staat. Vreemd genoeg heb ik tijdens mijn reis nog nooit iets gemist. Als ik eenmaal weg ben, denk ik nooit ‘had ik nu toch maar dit of dat bij me gehad’. Nog nooit. Op sommige momenten miste ik mijn paarse stoel, maar dat is dan ook echt alles. Maar als de spullen me nog aankijken kan ik er bijna geen afscheid van nemen.

Je hoeft niet op reis om vrijheid te vinden, maar reizen helpt wel omdat het een goede stok achter de deur geeft om los te laten wat je anders (uit angst of een andere reden) vast zou willen houden.

Wat ik inmiddels echt goed kan is minder kopen. Sinds ik in een tiny camper of caravan woon koop ik bijna niets meer, om twee logische redenen. De eerste is dat er bijna niets in in een camper of een caravan past. De tweede reden is dat ik ontkom aan heel veel verleidingen om iets te kopen, omdat ik vrijwel geen reclames meer zie.

Sinds ik uit mijn huis ben vertrokken kijk ik nooit meer tv. Ik heb geen abonnement op een krant. Ik leef het liefst in natuurgebieden en zie dus weinig reclameborden. Ik kom niet meer in winkelstraten. Ik kom ook niet zoveel meer op feestjes met mensen die hechten aan grote hoeveelheden dure spullen en die mij vreemd aankijken omdat ik nog maar zo weinig bezit (wat me vroeger nog al eens overkwam).

Dit is de werkelijke revolutie. Ik ben uit een systeem gestapt: een systeem waarin bedrijven iets willen verkopen en het hele economische en culturele systeem dat proces ondersteunt, waarin consumenten meer kopen – en weggooien – dan ze nodig hebben. Een systeem waarin het ‘meer meer meer’ zo is ingesleten dat we ons niet eens meer afvragen waarom we ook alweer nog meer nodig hebben.

Het geeft echt meer vrijheid om uit dit systeem te stappen. Toen ik nog de trotse eigenaar was van een heel grote woonboerderij in Friesland moest ik 7 dagen per week werken om alles te kunnen betalen. Ik had bijna geen tijd om te genieten van het huis. Nadat ik alles was kwijt geraakt heb ik met mezelf afgesproken dat ik nooit meer krom zal liggen voor steen.

Natuurlijk verdien ik nog steeds geld. Ik spuug er niet op. Ik heb het net als iedereen gewoon nodig. Alleen verdien ik het niet om spullen te kopen. Ik verdien het om te kunnen leven in de natuur en te reizen. Geluk zit niet in comfort. Geluk zit in mooie ervaringen.

Het kost moeite om uit dit systeem te stappen. Ik heb geleerd dat ontspullen dan niet je grootste zorg is. Het grootste probleem is de diep gewortelde angst om er niet meer bij te horen. Als je uit het systeem stapt, dan ben je een buitenbeentje. Sinds onze tijd op het schoolplein weten we hoe naar het is om deze positie in te nemen.

Het vraagt moed om dat buitenbeentje te durven zijn. De moed om je status en je identiteit niet af te (laten) meten aan de hoeveelheid spullen die je hebt. De moed om er niet mee te zitten als mensen je maar vreemd vinden. De moed om dan ergens toch genoeg (zelf)vertrouwen te vinden om je leven zo in te richten hoe jij dat wilt, ook al denkt de hele maatschappij daar anders over.

Ondanks dat alles ben ik nog steeds een business coach. Maar waar ik vroeger mijn klanten leerde om meer geld te verdienen, help ik ze nu om meer vrijheid te vinden. Die vrijheid zit tussen je oren en dat lijkt dichtbij en simpel te vinden, maar juist omdat het daar zit is het zo ontzettend moeilijk om het te bereiken. De deelnemers aan mijn online training weten daar nu alles van.

Komende zomer wil ik een klein aantal mensen 1-op-1 begeleiden, omdat ik de rest van de tijd mijn “Ellen in Wondeland” boek af ga maken. Heb jij belangstelling voor een proces waarin je van heel veel angsten los komt en je stralend en vol zelfvertrouwen aan het roer komt te staan van je bedrijf? Stuur me dan een berichtje, dan plannen we een verkennend gesprek in om te kijken of en hoe ik jou kan helpen om meer vrijheid te vinden in je leven. Ik heb er nu al zin in.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *