7 tips om Nederland te overleven (ook voor niet Spanjofielen)

Ik loop alweer een tijdje mee in Nederland en ik ben al bijna zover om weer te gaan. Niet om de kou, het uitzicht of het eten en ik weet nu al dat ik ons fantastische zorgsysteem ga missen. Maar ik vind Nederland gewoon een ingewikkeld land om te zijn.

Ik zie dat veel mensen hier overprikkeld zijn. In Tarifa is dat anders. Mensen werken daar ook hard, laat daar geen misverstanden over bestaan. Alleen hebben de mensen die daar wonen andere keuzes gemaakt. Nu ik dit heb meegemaakt, zie ik pas goed wat we in Nederland aan het doen zijn. Hoe ongezond het is.

Leven in Nederland is vermoeiend. We moeten veel. We moeten snel. We moeten meer. Want stilstaan is achteruitgang en dat willen we niet. We moeten door, tot we erbij neervallen.

We zijn het contact met de natuur kwijt geraakt. We weten vaak niet eens meer wat voor weer het is, als we alleen maar naar de beeldschermen kijken. Volle maan? Oh ja, niet gezien.

Toch zijn we collectief verbaasd als mensen het niet trekken en bij bosjes omvallen. Als kinderen gedragsproblemen ontwikkelen. Als een ongelofelijk groot deel van de beroepsbevolking overspannen raakt of antidepressiva slikt. Of allebei.

Ooit paste ik op een neefje in een villawijk in Rotterdam. Ik ging met hem naar de psycholoog en trof daar een ander jongetje, 3 turven hoog, die mij vertelde hoe zijn dag er uitzag. Ik viel van mijn stoel. Dit kind had het drukker dan een directeur van een grote onderneming. Omdat hij het niet volhield, moest hij naar de psycholoog. In zijn eentje.

Ik heb nog nooit zo’n eenzaam jongetje meegemaakt en ik zal hem nooit vergeten. Ook niet dat ik op verjaardagen in deze villawijken me vaak ongemakkelijk voelde. “Dus je hebt een eetcafé? En rijdt in deze oude auto? Interessant zeg…” hoor ik terwijl mijn gesprekspartner op zoek gaat naar een persoon met meer status.

Wij zijn niet hooggevoelig. Onze omgeving is te veeleisend.

De mensen die ik in Tarifa heb leren kennen denken bewust na over hun levensstijl en maken andere keuzes. Ze eten gezond. Doen aan yoga en meditatie. Gaan elke dag naar de zee. Eten ’s avonds samen tapas en zingen mee met live concerten. Ze werken hard maar ontspannen nog harder. Balans is belangrijker dan het saldo op de bank.

Moeten we dan nu allemaal naar Spanje verhuizen? Nee, dat is niet haalbaar en bovendien overbodig. De kunst is om hier te leven en om het hier leefbaar te maken.

De kunst is om niet meer aan onszelf te gaan sleutelen als we moeite hebben met het systeem, maar om samen het systeem te veranderen. 

Nu denken we nog dat het systeem heilig is en dat als wij niet meekunnen, dat we dan aan onszelf moeten werken. Dat zal elke HR medewerker je adviseren. Deze maakbaarheidsgedachte maakt een hoop slachtoffers. Zonder het door te hebben, doen we er allemaal aan mee.

Een voorbeeld. Als ik vertel dat mijn hond ziek is, of dat ik zelf ziek ben, krijg ik van iedereen in Nederland een advies. Kennelijk vinden we het heel moeilijk om te accepteren dat sommige ziekten gewoon niet over gaan, of dat het genezingsproces lang kan duren. We vinden het lastig als dingen niet maak-baar zijn.

Met deze adviezen aan onszelf en aan anderen maken we elkaar gek. We jagen elkaar op als we elkaar steeds vertellen dat we steeds iets moeten doen. Nooit eens gewoon mogen zijn.

Wat kunnen we samen doen om het leven in Nederland gezonder te maken?

  1. Het belangrijkste is dat we leren om de dingen te accepteren die we niet kunnen veranderen. We putten onszelf uit als we steeds maar sleutelen aan onszelf, of aan de ander. Maar let wel: accepteren vraagt meer moed en meer bewustzijn dan zogenaamde snelle oplossingen.
  2. Denk goed na voordat je ongevraagde adviezen geeft over wat anderen kunnen doen om hun leven te verbeteren. Ieder mens doorloopt een ander proces. Als je van buitenaf gaat adviseren jaag je mensen op en je jaagt ze weg van hun eigen pad.
  3. Als je merkt dat je niet in een omgeving past, zoek dan een andere omgeving. Weiger jezelf steeds aan te passen, maar wees eigenwijs genoeg om te denken dat er ergens op de wereld een plek is waar jij je wel thuis voelt. Ga daar naar op zoek.
  4. Doe aan radicale zelfzorg. Werk minder. Speel meer. Eet gezond. Ga wandelen in plaats van nog een keer checken of je mail binnen hebt gekregen. Voel heel goed wat bij je past. Loop weg als dat niet zo is, zonder dat je het altijd hoeft uit te leggen.
  5. Laat alles los wat belastend voor je is: spullen, alcohol, negatieve gedachten, mensen die een negatieve invloed op je hebben, lange actielijsten die meer gedreven zijn door ego en wilskracht dan door een verlangen om iets moois te creëren.
  6. Stop met het altijd maar streven naar ‘meer meer meer’ of ‘beter beter beter’. Kijk naar wat je hebt en wees tevreden.
  7. Vertrouw erop dat alles goed komt. Dat doet het altijd, alleen niet altijd zoals jij had gedacht. Laat die gedachten los.

Wij zijn niet het slachtoffer van het systeem. Wij zijn het systeem. Wij kunnen het veranderen.

Doe je mee? 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *