Torremolinos?!? Echt waar. Hier leerde ik mijn belangrijkste lessen

Ik ging eens naar camping Torremolinos. Je leest het goed: Torremolinos. Ik moest er zelf ook erg over nadenken, maar ik had er een goede reden voor. Ik was al een half jaar aan het reizen in Spanje zonder dat ik een woord Spaans sprak en aan het begin is dat nog schattig maar na een tijdje wordt het vervelend, zeker met een camper die steeds stuk gaat.

De beste talenschool was in Málaga en de enige camping op de grens met Torremolinos. Ik werd daar nog niet zo gelukkig van, om het zacht uit te drukken. Eerlijk is eerlijk: de camping doet niet haar best om zich geliefd te maken, want het ligt langs een drukke weg en 3 kilometer van het vliegveld, waardoor je elke paar minuten kunt horen dat Málaga inderdaad een populaire vliegbestemming is.

Ik ging de boulevard verkennen met hotel naast restaurant naast souvenirwinkel toen in één van de hotels ineens het Nederlandstalige animatieprogramma begon. Ik stortte me huilend ter aarde. Hier moest ik twee weken blijven? Mijn hemel, hoe zou ik dat ooit overleven.

We zijn bijna bij de moraal van dit verhaal.

De volgende dag lag ik in de hangmat naast mijn camper terwijl de zon onderging en de groene parkieten hun laatste lied van de dag zongen, met een wijntje in mijn hand en goede muziek op mijn oren. Ineens nam ik een besluit. Ik zou me eraan overgeven. Ik had de beslissing genomen om hier te zijn, en die beslissing zou ik gewoon vertrouwen. Ik ontspande me in mijn hangmat en wachtte op wat er komen ging, zonder oordeel, zonder verwachtingen, gewoon: open.

Vanaf dat moment is camping Torremolinos een plek geworden die een belangrijke rol speelt in mijn reis. Hier heb ik mijn beste vrienden leren kennen. Hier heb ik dingen meegemaakt die ik niet zou geloven als ik ze niet zelf beleefde (hoofdstuk 6 in mijn ‘Ellen in Wonderland’ boek dat ik nu aan het herschrijven ben). Ik leerde mensen kennen met namen als Ulises, Angél, Ráphael en Salvador en ging als gevolg daarvan het boek lezen over de Reis van de Held. Toen pas snapte ik waar mijn reis over ging en waarom er zoveel dingen gebeurden met mythische tintjes.

Wat is dan nu die moraal? Dat is dat de oordelen over Torremolinos voortkomen uit een ego en dat die oordelen je beletten om ergens gewoon te zijn. Daardoor ben je niet ’in het moment’, om er maar eens een spirituele term tegenaan te gooien. In plaats daarvan loop je innerlijk weg, je gaat in verzet, je geeft je niet over aan wat er op dat moment is. Je zit in je hoofd en luistert naar de stemmen die andere mensen daarin hebben gestopt. Want hoe weet je nu wat Torremolinos echt is als je er nog nooit zelf bent geweest? Wie heeft jou ooit verteld dat je niet naar Torremolinos moet gaan en waarom heb je die mensen geloofd?

Stiekem geef je vaak toe aan angst: de angst voor het onbekende, voor culturele verschillen of juist voor eenzaamheid, de angst voor afwijzing, om er niet bij te horen of buiten de boot te vallen. Doordat we luisteren naar de angst, vergeten we om onze eigen intuïtie te volgen. Misschien hebben andere plekken je veel meer te brengen, maar je staat er niet voor open terwijl je de gebaande paden bewandelt en vooral mensen ontmoet die net zo zijn zoals jij.

Wat kunnen ondernemers nu hiervan leren?

Als je luistert naar de angst (hoe onbewust je dat ook doet) dan volg je de meute. Dan volg je misschien andere mensen die roepen: ‘volg mij, ik weet de route naar succes, geef mij je geld en ik vertel je alle geheimen’. Als je luistert naar de angst, dan kopieer je de succesformules van anderen en neem je niet de tijd om je eigen formule te maken.

Ik wil niet beweren dat iedereen nu ineens in haar eentje een wiel moet gaan uitvinden. Soms is het heerlijk om een tijdje een ander te volgen, zeker als het een inspirerend persoon is. Je kunt van iedereen weer wat leren. Mijn pleidooi is om je als ondernemers bewust te zijn of je dit doet vanuit angst of vanuit vertrouwen. Als je helemaal werkt vanuit vertrouwen, wat ga je dan morgen doen? Doe je dan iets anders dan je nu doet?

Mijn pleidooi is om vooral trouw te blijven aan je eigen intuïtie. Ik heb tijdens mijn reis geleerd dat sommige plekken er op papier er heel goed uitzagen en dat ik me daar dan helemaal niet thuis voelde. Dan ging ik er weer weg. Andere plekken zagen er zelfs op papier helemaal niet aantrekkelijk uit, zoals de camping in Torremolinos. Toch was dit juist de plek waar ik moest zijn, want hier kwam ik de mensen tegen van wie ik echt wat kon leren. Hier leerde ik de belangrijkste lessen van de hele reis.

Als je verbinding maakt met drie essentiële elementen, dan kan het niet mis in je bedrijf:

  1. Je eigen intuïtie, of je eigen verlangen om iets moois te creëren in je bedrijf.
  2. Alle angsten die daarom heen hangen. Die komen omhoog zodra je contact maakt met dat verlangen. Op dit punt ben je namelijk kwetsbaar, en daarom willen je draken je beschermen. Hoe meer angst, hoe belangrijker het verlangen. In plaats van ervan weg te lopen, vraag ik je om juist verbinding te maken met al je draken. Zij wijzen je de goede weg.
  3. Je klanten, want zij geven bestaansrecht aan je bedrijf.

(In het boek dat je krijgt als je je aanmeldt voor mijn bijna gratis training ga ik hier verder op in; hier moet ik het noodgedwongen inkorten).

Als toegift nog een laatste anekdote die dit verhaal ondersteunt. Een jaar later was ik op de camping in Tarifa, toen een stem in mij me ineens vertelde dat ik terug moest naar de camping in Torremolinos. Ik snapte er niets van. Wat had ik daar nu te zoeken? Toch ben ik gegaan. Ik luisterde naar mijn intuïtie, ook al zei mijn ego dat dit een domme beslissing was. De volgende dag was ik ineens heel erg ziek. Ik vroeg aan Ráphael waar ik een dokter kon vinden. Hij zei: “om de hoek”. Naast Camping Torremolinos is een privé kliniek, waar ik de volgende dag al geholpen werd door een specialist die speciaal voor mij naar deze kliniek was gekomen. Toen wist ik pas echt dat ik altijd mijn intuïtie moet volgen, ook al snapt mijn ego er soms geen snars van.

En jij? Durf jij te vertrouwen op je intuïtie? Kun jij het ontdekken tussen alle (vaak luidere) stemmen van je ego? En tussen de stemmen uit de buitenwereld? En als je de stem van je eigen intuïtie herkent, kun jij er dan naar handelen, ondanks alle angsten die onmiddellijk boven komen, ondanks alle waarschuwingen van de mensen om je heen die het goed bedoelen maar die niet jouw pad bewandelen?

In de online training die net is begonnen (met 45 fantastische ondernemers!) hebben we hier interessante discussies over en er gebeuren nu al kleine wonderen. Als je wilt, kun je nog meedoen. Dan moet je wel een beetje opschieten, want morgen gaat de groep dicht en kun je pas over 3 maanden weer meedoen. Je kunt je hier aanmelden.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *