Zingeving, troost en een nieuw begin

Op 11 januari heb ik mijn hond Puka laten inslapen. Ze was al een tijdje achteruit aan het gaan en toen kwam de Nederlandse oudjaarsdag eraan met vuurwerk. Veel vuurwerk. Luid vuurwerk. Deze dag heeft haar zoveel stress gegeven dat ik haar iedere uur zieker zag worden.

In de dagen erna ben ik een paar keer met spoed naar de dierenarts gegaan, maar ze werd niet beter. Toen moest ik die beslissing nemen. Ik had haar in mijn armen toen de dierenarts het prikje gaf en ze is rustig gegaan, maar ik dacht dat ik nooit meer op zou houden met huilen.

Zoals jullie misschien weten leef ik met het concept van de “reis van de held” van Joseph Campbell. (Als je wilt weten wat het is en wat de fasen van de reis zijn, kijk dan naar het filmpje onderaan deze pagina).

Het troost me als ik kan zien in welke fase van de reis ik mij bevind en als ik op die manier betekenis kan geven aan gebeurtenissen. Ik heb dan meer afstand tot mijn emoties, gedachten en mijn draken en kan scherper waarnemen waar ik nog in het verzet zit en dus nog geen vrijheid ervaar.

Mijn reis duurt inmiddels 4 jaar. Ik ben in januari 2015 vertrokken om alles te leren over vertrouwen, verbinding en vrijheid. Niet door er boeken over te lezen, maar door het te ervaren. Ik veel beleefd en nog meer geschreven. Ik heb zo een boel wijsheid vergaard; wijsheid die ik nu ook terug vind in de boeken die ik inmiddels wel weer aan het lezen ben.

Toen ik vorig jaar in Tarifa ben gaan wonen zat het wel snor met twee van de drie begrippen: vertrouwen en vrijheid. Ik weet wat het is. Ik weet hoe je er meer van krijgt. Ik heb er zoveel over geleerd dat ik het nu ook aan anderen over kan dragen en het met mijn verhalen kan onderbouwen.

Verbinding is een ander verhaal. Daarvoor was het nodig om nog dieper naar binnen te gaan. Daar vond ik mijn grootste draken: alle herinneringen aan dingen die in mijn leven pijn hebben gedaan. Helaas zijn het er nogal wat. Daar mocht ik mee in contact komen zodat ik de verbinding met mezelf kon herstellen, en van daaruit ook de verbinding met anderen.

Deze heldenreis om de verbinding te vinden heb ik het afgelopen jaar afgelegd. Dit is de reis waarbij mijn hond Puka mij heeft geholpen. Ik heb het altijd een mooi ‘toeval’ gevonden dat Puka in mijn leven kwam toen ik een boek ging schrijven en daarna ziek werd. Zij bleek het beste gezelschap te zijn, ook omdat ze me steeds uitnodigde om naar buiten te gaan en nieuwe mensen te ontmoeten.

Puka werd ziek op de dag dat ik mijn schat vond en deze reis over verbinding ten einde kwam. Ik troost me nu met de gedachte dat ze voelde dat het klaar was en weer mocht gaan. Zo is er toch nog een waardig einde, niet alleen een zinloze dood.

Toen ik mijn schat vond ben ik meteen begonnen met het ontwikkelen van een nieuw programma. Het kwam er zomaar uitrollen en het is geweldig. Alle wijsheid van 4 jaar zit erin. Het is een prachtig vervolg op mijn “zakenreis van de held” programma, nu vooral voor ervaren ondernemers en andere professionals. Ik zette de laatste punt op de dag van de 50e volle maan sinds mijn vertrek. Een mooi rond getal voor een reis die nu helemaal rond is, en een mooie start van een nieuwe reis.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *